หลายคนบอกเมืองนี้น่าอยู่ ฝรั่งสักคนทะลึ่งจัดอันดับความน่าอยู่ไว้ที่ 7 ของโลก
คนที่นั่นไม่ได้ใส่ใจอันดับ เพราะหลากหลายด้านทั้งรื่นรมย์และเลวร้ายล้วนหล่อหลอมให้เมืองแห่งหนึ่งเป็นตัวของตัวเองได้เท่าที่ทุนนิยมจะอนุญาต

บางคนผ่านมา พาตัวเองข้ามสะพาน เข้าสู่ลาว บางคนหาที่ทางเล็ก ๆ ของตัวเองจนเจอ ปักหลัก และใช้ชีวิตผสมผสานไปกับความใหม่เก่า

ปล่อยให้ชายแดนเป็นเพียงเส้นกั้นทางภูมิศาสตร์ หันหน้ามองแม่น้ำ ถนน ตลาด และผู้คนอยู่ร่วมด้วยความหมายของคำว่าเพื่อนบ้าน
หากเพราะเส้นแบ่งนั้น แต่เดิมมันไม่เคยดำรงอยู่แม้สักตาราวนิ้วเดียวของหัวใจ