i could take or leave it, if i please

อารมณ์กวี ละไมแต่หัววันเลยนะพี่ชาย

ล้อเหล็กที่บดราง แวะจอดวางการค้นหา..

ชอบ

เป็น "กาแฟดำ" ดีกว่ามั้ง

คอยรถไฟขบวนสุดท้ายหรอ "ชเล"

ระหว่างการมาถึง ใครคนหนึ่งยังเฝ้ารอ
บนทางอันทดท้อ อีกทุกข์ร้างระหว่างวัน
เจ่าจมเก้าอี้เปล่า เศษฝุ่นเศร้าแปดเปื้อนฝัน
ลมร้อนตอนปลายวัน แค่พัดผันไม่เคยวก
ตราบเท่าเธอเทียบท่า ย้อนกลับมาสู่อ้อมอก
หยาดใสไหวสะทก สะท้อนซึ้งในดวงตา
ล้อเหล็กที่บดราง แวะจอดวางการค้นหา
หยุดเข็มนาฬิกา การจากลาถูกทำลาย

...พบกวีในทางผ่าน คนคอยนานเห็นความหมาย
หวั่นไหวต้องมลาย ที่กลับกลายจักคืนคอน
เหลือเพียงเก้าอี้เปล่า เศษฝุ่นเศร้าใจสะท้อน
นกน้อยจากรังจร ฝันแรมรอนย้อนกลับคืน

ดูก่อนย้อนทางถอย
คงไม่คอยไม่ถนัด
เศษฝันที่หล่นพลัด
ทางเลี้ยวลัดอาจจะเจอ

กิน กลอน

อืมมม