บ่อยครั้งบางคราวเราคิด ชีวิตคลานคลอนอ่อนไหว
เวียนวนบนอุ้งมือใคร ทางเดินหัวใจไม่มี
สันสนทนเศร้าเหงาทั่ว ลืมตาตื่นกลัวแสงสี
โลกเก่าสีเทาที่มี ไม่คุ้นสักทีความรัก
บ่อยคราวหลายครั้งคอยค้น ทางใดหลุดพ้นกับดัก
ไม่หมายมือใดฟูมฟัก จุดหมายแตกหักจักยอม
แม้เดินไม่ได้จะคลาน น้ำตาคือการหล่อหลอม
โยนทิ้งฝันเปล่าแปลกปลอม เศร้าสุขทุกข์ตรอมพร้อมเจอ