i could take or leave it, if i please

ข้างนอกอาจยาวนาน               หากข้างในไม่เคยมี

เรียงหมอนเฝ้านอนฝัน              เลือนคืนวันลืมแสงสี

โลกเก่าล้วนราตรี                      ห่มเดือนปีอยู่ยาวนาน

       เช้าชื่นไม่ชื่นเช้า                   ยังจมเงายากเคลื่อนผ่าน

ติดยึดแต่วันวาน                         อีกแขวนฝันอันมอดไฟ

เพียงหวังจะแหวกม่าน              จำจดจารกับวันใหม่

ว่างเปล่าจะเปิดไป                      แม้ไม่ทันดวงอาทิตย์